RSS

Monthly Archives: April 2010

Doon Sa Malayo

Gusto kong umalis. Pumunta sa malayo. Malayong malayong malayo. At bumalik nalang pag ok na ang lahat.

Hindi ko alam kung pagtakas ba ang tawag dun o isang pagnanais na makapagsimula lang ng bago. Sinasabi kasi ng mga tao na ang kaligayan ay nasa kamay natin. Kumbaga, happiness is a choice. Pero hindi naman ako naniniwala dun. Minsan sa buhay ng tao, hindi lahat magbibigay sau ng kasiyahan. Minsan, wala kang ibang pagpipilian kundi ang sarilinin ang sarili mong damdamin at tiisin ang kaligayan na sa loob-loob mo ay matagal mo ng inaasam.

Ang pagtungo sa malayong lugar ay literal na paraan upang makapagsimula ulit. Doon sa malayo kung saan hindi ka kilalang pasaway o tamad. Doon sa malayo kung saan iba ang respeto sayo ng mga tao. Kahit saang lugar naman may problema. Hindi ka naman siguro tumakas sa iniwan mong lugar. SIguro sabihin na nating nag-undergo ka lang ng training o paunang bakasyon, para pagbalik, kaya mo na ulit humarap sa masalimuot na sitwasyong iniwan mo sandali.

Pero natanong ko talaga yun sa sarili ko. Gusto ko talaga pumunta sa malayo. Sa malayong sariwa ang hangin. Sa malayo kung saan hindi ka pa kilala ng mga puno at bukirin. Sa malayo na simple lang ang kaligayan. Wala mang facebook, pero may mapipitas kang matamis na mangga sa malapit. Sa malayo na hindi makasalanan ang tingin sayo, kundi isang bagong silang na tao.

Ayokong tumakas pero gusto kong umalis. Gusto kong pumunta dun. Sa malayo. Malayong malayo. At babalik ako pag ayos na ang lahat. Imposible man yun pero kung madalas tayo mag wish ng mga imposibleng bagay gaya ng makalipad, yun siguro ang isang wish na pilit kong hihilingin.

Doon sa malayo.

 
Leave a comment

Posted by on April 14, 2010 in Uncategorized

 

Rewind Button

Abril na pala.

Kamusta na pala ang blog ko? Dalawang buwan din akong hindi nagtala ng kung anu man dito. Hindi ko alam kung bakit. O siguro alam ko, tinamad lang ako o sinadya ko lang maging pabaya. Sabi nga ni PAYB, isang YouTuber, sa limang minuto ng buhay natin marami na ang posibleng mangyari. Paano pa kaya ang dalawang buwan. Oo. Dalawang buwan din ang mabilis na lumipas.

Sympre gaya ng lumang tugtugin, maraming nangyari sa humigit-kumulang 60 araw na nagdaan. Maraming highlights. Maraming  life-changing decisions ang dumaan. Hindi naman masyadong big deal ang lahat. Pero marami din ang nabago. Nabago na ang lifestyle ko at nagbago na rin ang takbo ng tamad kong kokote. Mas lalo yatang naging tamad. Mas masipag ako ngayong maging tamad. At tinatamad akong magsipag. Nasa isip ko ang mga nakaambang gawain pero ayaw gumalaw ng mga ugat ko. Walang tulak. Walang tadyak.

Minsan hinihintay ko nalang mauntog ako ng malakas sa pader para maisip ko ng lubos na sayang ang mga dumadaang oras. Pinagsabay ko ang pag-aaral ang pagtratrabaho noon (resign na nga pala ako), at pumapanhik lang ako sa dorm ko para magpalit ng costume at diretso na sa sunod na ruta, iyon man ay patungong Ortigas o patungong riles.

ISANG MABILIS NA FLASKBACK.

BEST DIRECTOR. Holding the fruit of labor after creating a magnificent amateur music video together with Magnum Opus Prod Team.

Kalagitnaan ng Pebrero, nakamit ng grupo namin sa klase ang isang makabuluhang tagumpay. Hindi naman yon prestigious event pero iyon ay isang malaking kaganapan para sa mga estudyante ng Advertising and PR, yun ay ang BIGBANG MUSIC VIDEO AWARDS 2010. Ang ginawa naming music video noong first sem ay tumabo ng maraming parangal. Ilan sa mga ito ay Best Cinematography, Best Editing, Best Production Design, at iba pa. Tinagurian ring Music Video of the Year ang entry namin at pinalad namang kinilala ako bilang Best Director.

Hindi biro ang naging paghihirap namin upang mabuo ang pinakamalaking project nung unang sem. Humigit kumulang Php 50,000 ang naging budget namin sa pag gawa ng music video na nilaan para sa 3-day shoot sa apat na location.

Malapit ko na ring ipost dito ang kabuan ng TATSULOK Music Video.

SITEL FRIEND. With Glaze co-agent from Genuine Advanatage for a the last time with me on my last shift.

SITEL FRIEND. Glaze, co-agent from our account posed for our last photo that night.

FEB 12. Pagkatapos ng awarding ng aming music video, dumiretso ako sa Ortigas para sa kahuli-hulihan kong shift sa trabaho. Late na ko ng mga tatlong oras non. Batid na rin ng mga katrabaho ko ang nalalapit kong pamamaalam. Pero ako, parang nanatiling manhid.  Pangkaraniwang gabi lang naman yun. Queing parin, sunod sunod pa rin ang mga tawag. May mga avail pero sandali lang.

Hindi ko alam pero hindi naging mabigat sa loob ko ang huling gabing iyon. Sympre hahanap-hanapin ko ang nature at routine ng trabaho. Pero nasa isip ko kasi ang mas mahalagang kadahilanan kung bakit ko iiwan ang trabaho sa ngayon. Madalas hindi madali ang pamamaalam. Pero kung hindi ka na magpapaalam, mas madaling umalis. Napatunayan ko na nga sa sarili ko na naging manhid nalang talaga ako. Malungkot ang umalis sa Sitel dahil sa mga kaibigan at ala-ala. Pero sa aking palagay sapat na ang nailagi ko dun. Oras na para magsimula ng bagong daily schedule.

3AM ng FEB 13, disperas ng araw ng mga puso, nag log-out ako sa aking Avaya at bumyahe pauwi sa dorm.

DEFENSE DAYS. Project presentations came not only once but twice, thrice or more.

DEFENSE DAYS. Taking an instant photo opt while preparing for ADPR Research Defense.

At iyon na nga. Sunod na sunod na dumating naman ang mga defense na parang magkakasunod na bagyo sa buhay namin.

Advertising Rsearch – FEB 10

Income Taxation – MARCH 13

Account Servicing – MARCH 13 and 20 (1 by group and 2 for individual)

Integrated Marketing Campaign – MARCH 24

Hindi pa kasama dyan ang mga nauudlot at mga pinapaulit na presentation. So halos buong buwan ng March, parang nangangayat ang utak ko na matagal ng nagha-hibernate.

Fortunately, nagawa naman naming maipasa ang mga yun. At ang naging huling pasakit sa min ay ang pag-aasikaso ng final event ng department, ang AdClash.

Inabot na ko ng umaga kakablog. Matagal kasi ako magtype. Patigil-tigil. Tapos nag iisip. Nang mga nagdaang ding araw kinasal na si Ate Martha (MAR 20), sinagot ni Janina si vj, naospital ang pamangkin kong si Will, nag asikaso ako ng clearance ng trabaho, nag overnight swimming sa Jed Resort Bulacan with matching a little kaguluhan, dalawa sa katrabaho ang sumunod na nag resign after ko, nag graduate na ang isa kong kadorm sa CCP at umalis na siya bording house umalis papuntang Malaysia, at ang isa ko pang kasambahay dun ay nanganak na ang gf na hanggang ngayon ay di ko pa rin nakikita ang baby, nasira na naman ang pangalawa kong digicam, may 2 akong bagong cp, isa denglot isa fresh from farmers, ui naranasan ko rin manood ng 3D cinema sa gateway, tatlong books na ang sinimulan kong basahin na hanggang ngayon ay di ko pa rin matapos tapos, hindi ako naka attend ng Grand Alumni ng school namin, nag-audition din ako sa isang network, hehehe, at hanggang ngayon ay wala pa rin kaming aso.

 
Leave a comment

Posted by on April 1, 2010 in Current Affairs